شعر من

بنام خداوند بخشنده مهربان
آفريننده كوه و دريا زمين و زمان
آفريننده انسان در جهان
چه زرد و سياه و سفيد ؛ همه يكسان نزد آن
خدايي كه داده به ما جسم و جان
تا كنيم خود را فداي دين و قرآن
ايزدي كه داده به انسان زبان
كه باشد شاكر نعمتش در جهان

خدايا خدايا خدايا

خدايا آفريدي اين جهان را
زمين را ؛ آسمان را ؛ كهكشان را
خدايا آفريدي انسان را
كنند آباد بهر رضايت اين جهان را
خدايا آفريدي چشمانمان را
كه بينيم با دو چشم نظم جهان را
خدايا آفريدي اين زبان را
كه باشيم شاكرت از اين جهان را
خدايا آفريدي دلمان را
كه باشيم عاشقت ؛ پروردگارا

 

بنام خالق هستی دو عالم<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

که داده جان به انسان در دو عالم

به نام او که در هر جا بینم

نشان از او در این دنیا بینم

 

/ 1 نظر / 14 بازدید
farid gorje

توست عزيزم در شعر زياد مهارت نداريد سعی کنيد از اشعار ديگران استفاده کنيد.